ខ្ញុំទើបតែបង្កើតអត្ថបទមួយក្រុមថ្មីដែលមានឈ្មោះថា ដឹងគេ ដឹងយើង នៅក្នុងប្លុករបស់ខ្ញុំនេះ ដើម្បីប្រមូលផ្តុំនូវអត្ថបទ ឬកាលប្បវត្តិសំខាន់ៗ ដែលទាក់ទងនឹងប្រទេសយើងផង និងប្រទេសក្បែរខាងយើងផង សំរាប់ទុកជាឯកសារខ្ញុំមើលលេងទៅថ្ងៃក្រោយ និងសំរាប់អោយសិស្ស និសិ្សតទូទៅ ដែលមិនចង់ក្លាយជាតារា (sic!) អាចអានលេងៗទៅ នឹងអាចបង្កើននូវចំណេះដឹងខ្លះៗជាមិនខាន…។ ព្រោះថា ការស្វែងយល់ដឹងពីខ្លួនឯងផង និងការស្វែងយល់ដឹងពីអ្នកក្បែរខាងយើងផង គឺធ្វើអោយខ្លួនយើងបែកបញ្ញាក្នុងការគិត និងមានគំនិតទូលំទូលាយថែមទៀតក្នុងការរួមចំណែកកសាងស្រុកទេសដ៏កំសត់របស់យើងនេះ…។
ជាដំបូងនេះ គឺខ្ញុំចង់អោយខ្មែរយើងស្វែងយល់ និងដឹងពីខ្លួនយើងជាមុនសិន… នោះគឺកាលប្បវត្តិសំខាន់ៗ និងឈ្មោះនៃអ្នកដឹកនាំប្រទេសយើងចាប់ពីឆ្នាំ១៩៤៥ រហូតមកដល់បច្ចុប្បន្ននេះ ។ ខ្ញុំព្យាយាមរករូបថតយកមកដាក់បង្ហាញដែរ តែបើនិយាយទៅ គឺខ្ញុំនៅតែបន្ទោសទៅលើរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យដដែល ព្រោះពួកគេ ជាអ្នកទទួលខុសត្រូវក្នុងការបំផ្លាញឯកសារជាតិដ៏មានតំលៃអស់ទៅហើយ។ តែខ្ញុំនឹងព្យាយាមរករូបថតដាក់នៅពេលក្រោយតាមដែលអាចធ្វើទៅបាន។ ហើយខ្ញុំរីករាយនឹងបន្តការកែសំរួល (Update) រាល់ព័ត៌មានទាំងអស់នេះ ប្រសិនបើអស់លោកអ្នកពិនិត្យឃើញថា មានការខុសឆ្គងចំណុចខ្លះ។
ខាងក្រោមនេះ គឺជាកាលប្បវត្តិសំខាន់ៗនិងឈ្មោះអ្នកដឹកនាំប្រទេសយើង ក្នុងនាមជានាយករដ្ឋមន្រ្តី ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៤៥ មក…
ផ្អែកតាមទិន្នន័យខាងលើ ខ្ញុំអាចទាញបាននូវចំណុចសំខាន់ៗខ្លះដូចខាងក្រោម៖
- គិតមកដល់ពេលនេះ ដំណាក់កាលនៃការដឹកនាំប្រទេសយើង ក្នុងនាមជានាយករដ្ឋមន្រ្តីមានរហូតដល់ទៅជាងហុកសិបដង..!! ហេហេ… យើងចេះតែគិតថា ប្រទេសថៃបានប្តូររដ្ឋាភិបាលញឹកញាប់ណាស់ ដូចផ្លាស់ប្តូរខោអាវ។ តែបើមើលមកយើងខ្លួនឯងពីអតីតកាលវិញ សូមអស់លោកអ្នកដាក់ពិន្ទុដោយខ្លួនឯងចុះ…។
- សម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ កាលពីពេលដែលព្រះអង្គកំពុងប្រឡូកក្នុងនយោបាយ គឺព្រះអង្គបានកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្រ្តីរហូតដល់ទៅ ១០ដង គឺពីឆ្នាំ១៩៤៥ ដល់ឆ្នាំ១៩៥៣ ចំនួន ៣ដង និងពីឆ្នាំ១៩៥៣ ដល់ឆ្នាំ១៩៧០ ចំនួន ៧ដង។ អាចចាត់ទុកថា ព្រះអង្គជាប់ជាជើងឯក លេខ១ ត្រួតលើលេខ១ ឬលេខ១ ឌុប ខាងកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្រ្តី ច្រើនដងជាងគេក្នុងប្រទេសយើង និងក្នុងពិភពលោកទាំងមូលតែម្តង…
- មកទល់នឹងពេលនេះ សម្តេច ហ៊ុន សែន លោកបានកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្រ្តីបានយូរជាងគេបង្អស់ ហើយក៍ក្មេងជាងគេបង្អស់នៅប្រទេសយើងដែរ។ យើងនឹងត្រូវរង់ចាំមើលទាំងអស់គ្នាទៀត ថាតើយូរដល់ពេលណា?
- ឯនាយករដ្ឋមន្រ្តីដែលកាន់តំណែងបានខ្លីជាងគេ គឺលោក អៀវ កើស ដែលគ្រប់គ្រងប្រទេសបានតែ ៩ថ្ងៃគត់។ ហើយក្នុងចំណោមនាយករដ្ឋមន្រ្តីទាំងអស់ គឺមានតែនាយករដ្ឋមន្រ្តីលេខរៀងទី៩ លោក អៀវ កើស នេះទេ ដែលទទួលមរណភាពដោយសារភេរវកម្មផ្ទុះគ្រាប់បែក នៅក្នុងទីស្នាក់ការគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យរបស់គាត់ (ខ្ញុំធ្លាប់បានអានឯកសារដែលនិយាយពីរឿងនេះ)។
- ក្នុងរយៈពេលមិនទាន់បានឯករាជ្យពីបារាំង (១៩៤៥-១៩៥៣) ខាងគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យ បានគ្រប់គ្រងអំណាចស្ទើរតែទាំងស្រុង។ តែមិនដឹងយ៉ាងម៉េច ដែលក្នុងរយៈពេលនោះ បែរជាមានការផ្លាស់ប្តូរនាយករដ្ឋមន្រ្តី ញឹកញាប់មែនទែន។ បើអស់លោកណាដឹងរឿងនេះច្បាស់ សូមជូយប្រាប់យកតែបុណ្យផងទៅបាទ…។
- ក្នុងឆ្នាំ១៩៤៩ គឺជាឆ្នាំដែលសភាពការណ៍កម្ពុជាយើងមានភាពច្របូកច្របល់ដោយសារតែមានការផ្លាស់ប្តូររដ្ឋាភិបាលញឹកញាប់ ប្រហែលជាដោយសារតែការស្លាប់នៃមេដឹកនាំគណបក្សប្រជាធិបតេយ្យនេះ។ តែនៅមានព្រឹត្តិការណ៍ធំដោយឡែកមួយទៀតដែលខ្មែរគ្រប់ៗគួរតែចងចាំនោះ គឺបារាំងបានប្រគល់ទឹកដីកម្ពុជាក្រោមជាផ្លួវការទៅអោយរដ្ឋាភិបាលវៀតណាមគ្រប់គ្រងនៅក្នុងឆ្នាំ១៩៤៩ នេះដែរ…។ បើផ្គុំរឿងហេតុនេះឡើងវិញ កាលណោះសម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ ក្នុងនាមព្រះអង្គជាព្រះប្រមុខរដ្ឋ តើព្រះអង្គកំពុងធ្វើអ្វីដែរ? ហើយតើរាជរដ្ឋាភិបាលខ្មែរដែលស្ថិតនៅក្រោមអាណាព្យាបាលបារាំងស្រាប់ បានប្រឹងប្រែងធ្វើអ្វីខ្លះដើម្បីទាមទារតាមផ្លូវច្បាប់ យកកម្ពុជាក្រោមត្រឡប់មកវិញដែរឬទេ? ហេតុអីបានជាបារាំងប្រគល់កម្ពុជាក្រោមទាំងអស់អោយទៅវៀតណាម ដែលកាលណោះ គួរតែបានចំណែកខ្លះមកខាងកម្ពុជាយើងដែរ…។ ស្តាយដែរដោយសារខ្ញុំកើតអត់ទាន់ កុំអីអាចនឹងដឹងរឿងច្រើនជាងនេះ… ហេហេ…
- ចាប់ពីទទួលបានឯករាជ្យពីបារាំងមក គឺស្ទើរតែពេញរយៈពេលពីឆ្នាំ១៩៥៣ ដល់ឆ្នាំ១៩៧០ ដែលគណបក្សសង្គមរាស្រ្តនិយម របស់ព្រះករុណាព្រះបាទសម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ បានកាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្រ្តីជាប់គ្នារហូតមក ដែលក្រោយមកពួកសាធារណរដ្ឋបានរិះគន់ថា ការឈ្នះឆ្នោតនិងដឹកនាំប្រទេសតែឯងបែបនេះ គឺប្រៀបដូចជាការជិះសេះលែងដៃ…។
- ចូលមកដល់របបសាធារណរដ្ឋ ក៍ដូចគ្នាដែរ គឺគណបក្សសង្គមសាធារណរដ្ឋរបស់លោកសេនាប្រមុខ លន់ នល់ សឹងតែប៉ាវផ្តាច់ក្នុងការគ្រប់គ្រងប្រទេសដែរ។
- រួចចូលដល់ក្នុងរបបកម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ លែងនិយាយបាត់… គឺមានតែបក្សកុម្មុយនីសកម្ពុជារបស់ខ្មែរក្រហមមួយទេដែលគ្រប់គ្រងប្រទេស បើទោះជាពេលនោះមានសម្តេច ប៉ែន នុត ជានាយករដ្ឋមន្រ្តី និងសម្តេចព្រះនរោត្តម សីហនុ ជាប្រមុខរដ្ឋក៍ដោយ (ព្រះអង្គបានលាលែងពីតំណែងផុតកំពូលនេះនៅខែមេសា ឆ្នាំ១៩៧៦) ដែលតាមការពិត នោះគឺជាតំណែងខ្យល់ ដែលក្រុមខ្មែរក្រហមប្រគល់អោយ…
- ដល់ចូលមកដល់សម័យព្រះរាជាណាចក្រទី២នេះ សូមអស់លោកអ្នកគិត និងឆ្លើយដោយខ្លួនឯងចុះ…
ខាងក្រោមនេះ គឺជារូបថតឥស្សរជនខ្មែរ ដែលធ្លាប់កាន់តំណែងជាមន្ត្រីជាន់ខ្ពស់ក្នុងរដ្ឋាភិបាល និងធ្លាប់ចូលប្រឡូកក្នុងនយោបាយខ្មែរពីអតីតកាល….
ស្រុកស្រែ
ឯកសារល្អ ពួកម៉ាក!
យ៉ាស់! សុំទោសបង ភ្លេចមើលឈ្មោះប្លុក ខ្ញុំស្មានថាប្លុកមិត្តភ័ក្រខ្ញុំ ច្រឡំហៅពួកម៉ាក! អធ្យាស្រ័យ!
មានទៅឆ្អីលោកឧត្តម… អរគុណលោក ដែលបានហៅខ្ញុំថា ពួកម៉ាកមួយម៉ាត់នេះ ធ្វើអោយខ្ញុំក្មេងជិត ១០ឆ្នាំដែរ…ហេហេ…
ចង់ក្មេងអីណា
ហាហាហា
ហាសហាស! អញ្ចឹងបង បងខ្ញុំជិត១០ឆ្នាំឯណោះ ខ្ញុំម៉េចនឹងហ៊ានទៅ! តែមិញនេះ កំហុសដោយអចេតនា!
សាកអានសៀវភៅប្រវត្តិសាស្ត្រទើបនឹងចេញដោយលោក វ៉ានឌី កាអុន ទៅក្រែងអាចមានយោបល់រឿងដូរចុះដូរឡើង ព្រោះសៀវភៅគាត់លំអិតពី ឆ្នាំ ១៨៦៣ មកដល់បច្ចុប្បន្ន ។ នាយករដ្ឋមន្រ្តីអៀវកើសមានឧត្តមគតិគួរឲ្យគោរព មិនគួរត្រូវគេលួចសម្លាប់សោះ តើបងស្រុកស្រែអាចជួយរកឯកសារនោះឲ្យខ្ញុំបានទេ ?
ប្រហែលជាពិបាករកអានណាស់ តាម៉ាប់… តែខ្ញុំនឹងព្យាយាម… តែខ្ញុំជឿថា លោកចាស់សល់ពីសង្គម ប្រហែលជាចាំបាននូវហេតុការណ៍ទាំងនេះខ្លះ ហើយខ្ញុំដាក់អត្ថបទនេះទៅ ក៍ចង់ដឹងពីព័ត៌មានទូទៅក្នុងហេតុការណ៍កន្លងទៅ ដែលបានកើតឡើងក្នុងស្រុកយើង។ ព្រោះរឿងរ៉ាវទាំងអស់ ហាក់ដូចជាបូសបិទមុខជិតឈឹង ដែលគ្មាននរណាហ៊ានឆ្កឹះអោយធ្លាយចេញមកសោះ។
សៀវភៅណឹងទើបតែនឹងចេញទេ ដើររកប្រាកដជាមាន មួយក្បាលប្រហែល ៣ តុលារ ទេ ។
អរគុណតាម៉ាប់ ចាំខ្ញុំរកទិញមើល…
អរគុណទៀតហើយលោកស្រុកស្រែដែលបានរំលឹកដល់រូបខ្ញុំ…..តែខ្ញុំសូមមិនហ៊ានចូលជ្រៅទៅដល់ចំណាប់អារម្មណ៌របស់បងប្អូនទាំងអស់ដែលលើកពីខាងដើមដែលមានបំណងចង់ដឹងពីរឿងពិតរបស់ជាតិយើងនឹងដែលពិតជារឿងយើងត្រូវតែដឹងនោះទេ…..ខ្ញុំចង់និយាយថារឿងរ៉ាវប្រវត្តិសាស្រ្តនៃប្រទេសជាតិមួយៗមិនថាខ្មែរយើងឬសាសន៍ណានោះទេវាសុទ្ធតែមានបង្កប់នូវអាថ៏កំបាំងពិសេសរៀងៗខ្លួន…ការសរសេរពីប្រវត្តិនៃប្រទេសក្តី ឬ ពីតំណព្រះរាជវង្សានុវង្សនៃព្រះរាជាជំនាន់មុនៗដែលឡើងសោយរាជ្យក្តី គឺបានធ្វើទៅតាមរឿងរ៉ាវពិតខ្លះនិងចឿសមិនរួចពីមិនពិតខ្លះអាចថាទៅតាមការសន្និដ្ឋានរបស់ស្មេរ….ហើយស្មេរខ្លះក៏សរសេរដោយមានការលំអៀងឬការនិយមចូលចិត្តរបបនយោបាយនោះខ្លះអញ្ចឹងទៅដែរទៅ…..ខ្ញុំមានឧទាហរណ៍មួយពីស្នាដែរៀមច្បងម្នាក់គឺលោកសាស្រ្តាចារ្យ កេងវ៉ាន់សាក់ (មានមតិអ្នកនយោបាយខ្លះគេថែមទាំងចោទគាត់ថាជាមេរបប ប៉ុល ពត ទៅទឿតផងនោះ)ទាក់ទងដល់ប្រវត្តិសញ្ជាតិព្រះបាទជ័យវរ្ម័នទី៧ មានទស្សនៈមិនស្របគ្នាឡើយជាមួយនឹងសំណេរលោកសាស្រ្តាចារ្យ ឃិនសុខ ទៅលើភាពសមហេតុផលរៀងៗខ្លួន…នៅមានចំណុចខ្លះទៀតដែលអ្នកដឹកនាំប្រទេសធំៗ ដឹងហើយនិយាយមិនកើត..ឧទាហរណ៍ថាឃើញគេមករំលោភទឹកដីឬក៏មានបំណងរំលោភអធិបតេយ្យ ប្រទេសខ្លួនហើយតែបើនិយាយវាអាចទៅជាប៉ះពាល់ដល់ផលប្រយោជន៍គណបក្សខ្លួន គ្រួសារខ្លួន ឬអាចដល់អាយុជីវិតខ្លួនដែលកំពុងតែរស់សុខស្រួល។ល។ អ្នកទាំងនោះប្រាកដជានឹងពាំនាំយកសេចក្តីពិនោះទៅជាមួយខ្លួនហើយនិងគ្មានអ្នកណាម្នាក់ដឹងបាននូវសេចក្តីពិត
នោះទេ……ប៉ុន្តែអ្នកទាំងនោះសុទ្ធតែមានមូលហតុរបស់ខ្លួនដែលខ្លួនគិតថាសមរម្យគួរតែលាក់មិនសរសេរឲ្យគេដឹង។ល។តែទោះជាយ៉ាងណាក្តីតាមរយៈនៃសៀវភៅប្រវត្តិសាស្រ្តខ្មែរទោះជានិពន្ធដោយខ្មែរឬដោយជនជាតិបរទេសក្តីយើងគួរតែអានឲ្យបានច្រើននឹងដើម្បីប្រៀបធៀប….
ខ្ញុំគ្រាន់តែចង់និយាយថាមើលត្រឹមសៀវភៅមួយឬច្រើនក៏មិនទាន់ប្រាកដថាការរៀបរាប់នោះសុទ្ធតែបានសំដែងពីអ្វីដែលកើតឡើងពិតទាំងអស់នោះដែរ………ខ្ញុំនឹងខំព្យាយាមមកជជែកលេងជាមួយលោកឲ្យបានច្រីនជាងនះទៀតតាមដែលអាចធ្វីបាន……សូមសំរាកមួយរយៈខ្លី…..អរគុណ!
ហេហេ… អរគុណណាស់លោកចាស់សល់ពីសង្គម ។ លោកមានប្រសាសន៍នេះ ពិតជាត្រូវណាស់ ។ តែខ្ញុំនៅតែយល់ថា៖ ធ្វើជាអ្នកនយោបាយ គឺមិនត្រូវចងគំនុំនឹងព្រឹត្តិការណ៍ទេ… ហើយរឹតតែមិនត្រូវខឹងនឹងអ្នកសរសេរពីព្រឹត្តិការណ៍ទាំងនោះឡើងវិញដែរ..!! ព្រោះអ្នកសរសេរសរសេរព្រឹត្តិការណ៍ គឺជាស្មៀនឥតគិតថ្លៃសំរាប់ប្រវត្តិសាស្រ្ត ដើម្បីទុកអោយអ្នកជំនាន់ក្រោយបានសិក្សារពីប្រវត្តិសាស្រ្តពិត នៃបុព្វបុរសជំនាន់មុន…។ ទន្ទឹមនឹងនោះ ខ្ញុំក៍យល់ដែរថា ប្រវត្តិនៃការវិវត្តន៍នយោបាយស្រុកទេសយើង គឺមានចំណុចច្រើនណាស់ដែលហារទៅវាខ្លាក់ ខ្ជាក់ទៅវាស្លែង បើស្តោះទៅ វាទើរលើទ្រូងឯង… បានតែត្រឹមអង្គុយមើលមុខគ្នាឯងឡឹងឡង់ៗ…បែបនេះឯង…។
សូមជំរាបសួរជាថ្មីលោកស្រុកស្រែ!ខ្ញុំគិតថាខ្លួន។ឯងដូចជាមានកិត្តិយសណាស់ដោយបានរាប់អានជាមិត្តជជែកជាមួយលោក…លាក់បាំងអីវាសឹងដូចទៅអ្វីដែលខ្ញុំបានរៀបរាប់ខាងលើ…សំរាប់ខ្ញុំផ្ទាល់ទេនិងអាចថាទុទិដ្ឋិទៅចុះ…ខ្ញុំយល់ថា ( បើជាតិ-សាសន៍ណាមិនដឹងទេ) តែសំរាប់ចរឹតរបស់អ្នកដឹកនាំប្រទេស ឬហៅមួយបែបទៀតថា អ្នកនយោបាយ នៃសាសន៍ខ្មែរយើងគឺប្រាកដជាមិនអាចទទួលឬអនុគ្រោះបានទេនុវអ្វីដែលជាព្រឹត្តិការណ៍ពិតតែបានប៉ះពាល់ទៅដល់ប្រជាប្រិយភាពឬអំណាចរបស់ខ្លួន-ក្រុមគ្រួសារខ្លួន នោះ ទោះតាមរយៈរូបភាពណាក៏ដោយទាំងការសរសេរ ការគូររូបភាព ឬ ការបញ្ចេញមតិ។ល។ .ផ្ទុយទៅវិញ គេនឹងផ្តល់ជាការលើកទឹកចិត្តជាសគុណផ្សេងៗ អាចជាលុយកាក់ បុណ្យសក្តិ មធ្យោបាយសំភារៈ(ក្នុងនោះក៏មានជំនូនខ្លះជា ស្រីញី) លើកទឹកចិត្តចំពោះអ្នកដែលចេះសរសើរ បញ្ចើចបញ្ចើ គេ..បើទោះបីជាដឹងថាអ្នកនោះលើកដៃលើកជើងខ្លួនដោយេសចក្តីមិនពិតក៏ដោយ.។រឿងនេះមិនមែនទើបកើតមានក្នុងសង្គមយើងឥឡូវនេះទេ….ម្យ៉ាងរឿងវិវត្តិនយោបាយស្រុកយើង..ខ្ញុំសុំមិននិយាយច្រើនទេ..តែខ្ញុំចាប់អារម្មណ៍ថាចំពោះអ្នកនយោបាយដឹកនាំប្រទេសតាំងពីខ្ញុំដឹងក្តីមក….មិនដឹងថាខ្ញុំគិតត្រូវឬខុសនោះទេគឺអ្នកទាំងនោះតែងចាត់ទុកខ្លួនឯងថាជាម៉ែជាឪជីដូនជីតារបស់ប្រជារាស្រ្តខ្មែរ ជាម្ខាស់ទឹកម្ចាស់ដីព្រៃព្រឹក្សាចង់ថាអីចង់ធីអីក៏បាន…ស្រុកខ្មែរទាំងមូលជារបស់គាត់ ក្រុមគ្រួសារគាត់ អញ្ចឹងទៅ..មានរឿងរ៉ាវអីជាមួយបរទេសអីគាត់ដោះស្រាយខ្លួនគាត់ទៅដោយមិនចាំបាច់និយាយជាមួយអ្នកណាទេ….មានប្រាប់ខ្លះដែរបើគេសរសើរ….(នេះហើយមូលហតុហារស្លាក់ខ្ជាក់មិនកើតនោះ …)
តែលោកស្រុកស្រែ….ម៉ារយៈបោះឆ្នោតពីឆ្នាំ1993 មក ពិសេសក្នុងរយៈពេលឃោសនាម៉ាខែៗ ខ្ញុំធ្លាប់បានអ្នកដែលគេប្រុងទៅធើជាអ្នកតំណាងរាស្រ្តអីគេបានមកដល់ផ្ទះលើកដៃសំពះយាយខ្មូំផងដែរគេថាគេជាកូនចៅរាស្រ្តមានខ្ញុំមានអីណឹងទៅវិញទៅណា..!ខ្ញុំមិនអីទេ តែយាយខ្ញុំគាត់ខឹងថាម៉េចពីមុនមិនមកម៉ោប្រកាច់អីច្រើនគ្នា..តើឲ្យគាត់បោះឲ្យអ្នកណាទៅ …បើកូនដូចតាគ្នាណឹង !
Pingback: មូលហេតុ៣យ៉ាងដែលខ្ញុំមិនគាំទ្រឲ្យមានសាលាក្តីខ្មែរក្រហម « តៀមកាហ្វេ
ខ្ញុំទើបតែដាក់បន្ថែមរូបថតអតីតឥស្សរជនខ្មែរ ដែលធ្លាប់កាន់តំណែងជានាយករដ្ឋមន្រ្តី នៃប្រទេសកម្ពុជាយើង ចាប់តាំងពីឆ្នាំ១៩៤៥ ដល់បច្ចុប្បន្ន នៅក្នុងអត្ថបទ កាលប្បវត្តិនៃអ្នកដឹកនាំប្រទេសកម្ពុជាយើង នេះ ។ នៅខ្វះរូបថតរបស់ឥស្សរជនខ្លះដែលខ្ញុំពិបាកស្វែងរក…។
ឃើញថាមួយរដ្ឋកាល នៃអ្នកគ្រប់គ្រង (ជំនាន់ចាស់) មិនដែលមានអ្នកណាបានមួយឆ្នាំស្រួលបួលទេ, មិនដឹងជាគេបោះឆ្នោត១ឆ្នាំពីរដង ដូចលោក «គូថខ្យង» ចង់ ឬ ក៏មានរឿងអីផ្សេង ។ ឃើញអ្នកខ្លះកាន់បាន១ខែ!!!
បាទក្មេងស្រែ… លោកគូថខ្យង គាត់ផ្តល់យោបល់ត្រូវតើ… បើសិនជាបច្ចុប្បន្ន ១ឆ្នាំមានការបោះឆ្នោត ៥ដង គឺប្រជាជននៅតាមជនបទ នឹងទទួលអំណោយបាន ៥ដងដែរ… គឺថា សឹងមិនចាំបាច់រកស៊ីអីទេ អង្គុយចាំទទួលអំណោយក៍ស៊ីគ្រប់ដែរ… ហើយអ្នកដែលយ៉ាប់យំអត់ចេញ ដោយសារទទួលការចំណាយខាងរៀបចំអំណោយនោះ គឺក្រុមចុះពង្រឹងតាមឃុំរបស់បក្សនីមួយៗនោះហើយ ដែលត្រួវរីងរៃដោយសារបក្សរបស់ខ្លួន..!!
ខ្ញុំថាបើត្រូវបោះម៉ាឆ្នាំ៥ដងមែន អ្នកក្រៀមផ្អេះ ប្រហែលប្រជាជនធម្មតាៗហ្នឹងទៅវិញរ៉េ ព្រោះរីកតែថ្ងៃទទួលអំណាយ លេងស្រាប់តែបានអំណោយហើយម៉ោ អង្ករមួយបាវ ស្បែកជើងពីរគូរ ហ្នឹង រដ្ឋយកពន្ធ២០០ភាគរយ លើថ្លៃរក្សាទ្រព្យអីទៅ មិនវីវរទៅហើយ ?